Schilderijen van Petra Damen

Bewezen is vergankelijkheid

 

Bewezen is vergankelijkheid

hoe onwaarschijnlijk ook,

droeg ik ooit een popart rok, hoog boven verstand

en knielengte.

 

Kleding gemaakt van mooie gordijnen,

hakken om je benen te breken.

Het kind in strijdvaardig oorlogs tenue,

liever anders dan jij en de mensheid.

 

Geloof in de liefde, telkens verworpen

vrienden en gezellen van mijn leven,

voor altijd ook nu nog.

Liefgehad, in meer dan wat ik kon,

 

en waarmaken, leegtes dieper dan ik kon vermoeden.

Het leven gaf mij alles,

wensen meer dan ik kon verwezenlijken.

Verliezen meer dan wenselijk was.

 

Maar ik had lief, het leven en de liefde.

Jaren zijn als vervlogen verleden

Verder dan ik dacht, en toch…

Ook jij nog altijd tastbaar dichtbij.

 

Maar het dichtstbij ben jij, het heden,

Liefste lief.

Toekomst en verleden, vermengd,

Het leven zoals het is.

 

Nog altijd geboeid door de schepping,

het leven mij gegeven.

Geen spijt, nee,

geen spijt.